السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

883

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

زراره گويد : شنيدم كه شخصى از امام باقر عليه السلام سؤال كرد كه فرد آزادى ، برده‌اى از فرزندان اسماعيل را بر عهده گرفته است . امام به دخترش اشاره كرد و فرمود : به جز اين به چه كسى اميد مىرود كه از فرزندان اسماعيل باشد ؟ » 1138 - ( 3 ) ابن عباس روايت مىكند كه : « خواهر عقبة بن عامر نذر كرده بود كه پياده به خانه خدا برود . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به وى دستور داد براى انجام يك حج يا عمره پياده برود . » ارجاعات گذشت : حكم نذر در روزه در بيشتر ابواب ساير روزه‌هاى واجب هست و در باب چهارده از ابواب وجوب حج و باب دهم از ابواب مقدمات حج مناسب با اين بحث هست و در روايت هشتم از همين باب فرموده امام عليه السلام كه : « هركس براى خدا چيزى را بر عهدهء خود قرار دهد آن‌گاه تا نهايت توان در انجام آن تلاش كند ، چيزى بر عهدهء او نيست و خداوند براى بنده‌اش عذرپذيرتر است . » و در روايت نهم ، مانند آن هست . باب 10 حكم نذر انجام حج يا به حج فرستادن فرزند در صورت فرزنددار شدن و مرگ نذركننده 1139 - ( 1 ) مسمع گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : كنيز من آبستن بود پس من براى خداوند عز و جل نذر كردم كه اگر پسرى به دنيا آورد او را به حج بفرستم يا از جانبش حج انجام دهم . امام عليه السلام فرمود : مردى براى خداوند عز و جل درباره پسرش نذر كرد كه اگر بالغ شود از جانب وى حج انجام دهد يا او را به حج بفرستد . پدر مُرد و پس از وى پسر به بلوغ رسيد . آن‌گاه آن پسر نزد پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمد و دربارهء آن پرسيد . آن حضرت دستور داد كه از جانب وى از ماترك پدرش حج گزارد . »